Prace interwencyjne to zatrudnienie bezrobotnego przez pracodawcę (oznacza to jednostkę organizacyjną, chociażby nie posiadała osobowości prawnej, a także osobę fizyczną, jeżeli zatrudniają one co najmniej jednego pracownika) lub przez przedsiębiorcę niezatrudniającego pracownika, które nastąpiło w wyniku umowy zawartej ze starostą i ma na celu wsparcie osób będących w szczególnej sytuacji na rynku pracy.

Zgodnie z ustawą z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy( Dz. U. z 2008r. Nr. 69, poz. 415 z późn. zm.) wramach prac interwencyjnych zatrudnieni mogą być skierowani bezrobotni będący w szczególnej sytuacji na rynku pracy:

• bezrobotni do 25 roku życia- oznacza to bezrobotnych, którzy od dnia zastosowania wobec nich usług lub instrumentów rynku pracy nie ukończyli 25 roku życia.
  
• bezrobotni długotrwale (oznacza to bezrobotnych pozostających w rejestrze powiatowego urzędu pracy łącznie przez okres ponad 12 miesięcy w okresie ostatnich 2 lat, z wyłączeniem okresów odbywania stażu i przygotowania zawodowego dorosłych) albo po zakończeniu realizacji kontraktu socjalnego, o którym mowa w art. 50 ust. 2 pkt 2, albo kobiet, które nie podjęły zatrudnienia po urodzeniu dziecka,
  
• bezrobotni powyżej 50 roku życia – oznacza to bezrobotnych, którzy w dniu zastosowania wobec nich usług lub instrumentów rynku pracy ukończyli co najmniej 50 rok życia
  
• bezrobotni bez kwalifikacji zawodowych ( nieposiadający kwalifikacji do wykonywania jakiegokolwiek zawodu poświadczonych dyplomem, świadectwem, zaświadczeniem instytucji szkoleniowej lub innym dokumentem uprawniającym do wykonywania zawodu), bez doświadczenia zawodowego (bezrobotni, bez doświadczenia uzyskanego w trakcie zatrudnienia, wykonywania innej pracy zarobkowej lub prowadzenia działalnościgospodarczej przez okres co najmniej 6 miesięcy ) lub bez wykształcenia średniego.
  
• bezrobotni samotnie wychowujący co najmniej jedno dziecko do 18 roku życia,
  
• bezrobotni, którzy po odbyciu kary pozbawienia wolności nie podjęli zatrudnienia
  
• bezrobotni niepełnosprawni,

Zatrudnienie bezrobotnych w ramach prac interwencyjnych następuje na podstawie umowy zawartej przez starostę z pracodawcą po uprzednim złożeniu przez pracodawcę pisemnego wniosku o organizację prac interwencyjnych.
O sposobie rozpatrzenia wniosku starosta powiadamia wnioskodawcę w terminie 30 dni od dnia złożenia kompletnego wniosku.
W przypadku zatrudnienia w ramach prac interwencyjnych w pełnym wymiarze czasu pracy bezrobotnych będących w szczególnej sytuacji na rynku pracy (art. 49 ustawy), starosta może dokonywać zwrotu poniesionych przez pracodawcę kosztów wypłaconego mu wynagrodzenia, nagród oraz opłaconych składek na ubezpieczenia społeczne w wysokości uprzednio uzgodnionej:

• nieprzekraczającej kwoty ustalonej jako iloczyn zatrudnionych w miesiącu w przeliczeniu na pełny wymiar czasu pracy oraz kwoty zasiłku dla bezrobotnych obowiązującej w ostatnim dniu zatrudnienia każdego rozliczenia miesiąca i składek na ubezpieczenia społeczne od refundowanego wynagrodzenia – w przypadku zatrudnienia na okres do 6 miesięcy ( art. 51 ust. 1 ustawy)
  
• nieprzekraczającej kwotypołowy minimalnego wynagrodzenia za pracę i składek na ubezpieczenia społeczne od refundowanego wynagrodzenia za każdą osobę bezrobotną – w przypadku zatrudnienia co najmniej w połowie wymiaru czasu pracy na okres do 6 miesięcy ( art. 51 ust. 2 ustawy)
  
• nieprzekraczającej kwoty ustalonej jako iloczyn zatrudnionych w miesiącu w przeliczeniu na pełny wymiar czasu pracy oraz kwoty minimalnegowynagrodzenia obowiązującego w ostatnim dniu zatrudnienia każdego rozliczanego miesiąca i składek na ubezpieczenia społeczne od refundowanego wynagrodzenia – w przypadku zatrudnienia na okres 12 miesięcy – za co drugi miesiąc zatrudnienia ( art. 51 ust.. 3 ustawy)

Jeżeli pracodawca bezpośrednio po zakończeniu prac interwencyjnych trwających co najmniej 6 miesięcy zatrudniał skierowanego bezrobotnego w pełnym wymiarze czasu pracy przez okres dalszych 6 miesięcy i po upływie tego okresu dalej go zatrudnia w pełnym wymiarze czasu pracy, starosta może przyznać pracodawcy jednorazową refundację wynagrodzenia wysokości uprzednio uzgodnionej, nie wyższej jednak niż 150% przeciętnego wynagrodzenia obowiązującego w dniu spełnienia tego warunku.

W przypadku zatrudnienia w ramach prac interwencyjnych w pełnym wymiarze czasu pracy bezrobotnego o którym mowa w art. 49 pkt. 1,2,6,7 ustawy ( bezrobotnych do 25 roku życia; bezrobotni długotrwale lub kobiet, które nie podjęły zatrudnienia po urodzeniu dziecka; bezrobotnych, którzy po odbyciu kary pozbawienia wolności nie podjęli zatrudnienia; bezrobotnych niepełnosprawnych) starosta może dokonywać zwrotu poniesionych przez pracodawcę kosztów wypłaconego mu wynagrodzenia, nagród oraz opłaconych składek na ubezpieczenia społeczne w wysokości uprzednio uzgodnionej nieprzekraczającej jednak:

• kwoty zasiłku dla bezrobotnych, obowiązującej w ostatnim dniu każdego rozliczanego miesiąca i składek na ubezpieczenia społeczne od refundowanego wynagrodzenia – przez okres do 12 miesięcy ( art. 56 ust. 1 ustawy),
  
• minimalnego wynagrodzenia za pracę i składek na ubezpieczenia społeczne od tego wynagrodzenia, jeżeli zwrot obejmuje koszty poniesione za co drugi miesiąc zatrudnienia – przez okres do 18 miesięcy ( art. 56 ust. 2 ustawy).

W przypadku zatrudnienia w ramach prac interwencyjnych bezrobotnych powyżej 50 roku życia ( art. 59 ustawy) starosta może dokonywać refundacji kosztów poniesionych przez pracodawcę na wynagrodzenia i ubezpieczenia społeczne przez okres do 24 miesięcy lub do 4 lat za co drugi miesiąc zatrudnienia. Jeżeli do pracy w ramach prac interwencyjnych są kierowani bezrobotni, którzy:

• spełniają warunki konieczne do nabycia prawa do świadczenia przedemerytalnego – refundacja jest przyznawana w wysokości do 80 % minimalnego wynagrodzenia za pracę i składek na ubezpieczania społeczne od refundowanego wynagrodzenia,
  
• nie spełniają warunków koniecznych do uzyskiwania świadczenia przedemerytalnego – refundacja jest przyznawana w wysokości do 50 % minimalnego wynagrodzenia za pracę i składek na ubezpieczenia społeczne od refundowanego wynagrodzenia.

Przepisy dotyczące wymiaru dopuszczalnej pomocy w granicach określonych w rozporządzeniuKomisji (WE) nr 800/2008 z dnia6 sierpnia 2008r. uznającym niektóre rodzaje pomocy za zgodne ze wspólnym rynkiem w zastosowaniu art. 87 i 88 traktatu (Dz. Urz. UE L 214 z 09.08.2008, str. 3)

mają zastosowanie do beneficjentów pomocy w rozumieniu ustawy o pomocy publicznej, tj. należy przez to rozumieć podmiot prowadzący działalność gospodarczą, w tym podmiot prowadzący działalność w zakresie rolnictwa lub rybołówstwa bez względu na formę organizacyjno-prawną oraz sposób finansowania, który otrzymał pomoc publiczną.

Refundacja kosztów wynagrodzeń, nagród, składek na ubezpieczenia społeczne oraz jednorazowa refundacja składek na ubezpieczeniaspołeczne, o której mowa w rozporządzeniu, jest pomocą publiczną w formie subsydiów płacowych na rekrutację pracowników znajdujących się w szczególnie niekorzystnej sytuacji i bardzo niekorzystnej sytuacji określoną w rozdziale I, art. 40 oraz rozdziale III rozporządzenia komisji (WE) nr 800/2008 i jest udzielana zgodnie z przepisami tego rozporządzenia.

Przez pracownika znajdującego się w szczególnie niekorzystnej sytuacji należy rozumieć osobę, o której mowa w art. 2 pkt 18 rozporządzenia Komisji (WE) nr 800/2008. tj. osobę która :

a) jest bez stałego zatrudnienia za wynagrodzeniem w okresie ostatnich 6 m-cy; lub

b) nie ma wykształcenia ponadgimnazjalnego lub zawodowego; lub

c) jest w wieku ponad 50 lat; lub

d) jest osobą dorosłą mieszkającą samotnie, mającą na utrzymaniu co najmniej jedną osobę; lub

e) pracuje wsektorze lub zawodzie w państwie członkowskim, w którym dysproporcja kobiet i mężczyzn jest co najmniej 25 % większa niż średnia dysproporcjawe wszystkich sektorach gospodarki w tym państwie członkowskim i należy do tej grupy stanowiącej mniejszość; lub

f) jest członkiem mniejszości etnicznej w państwie członkowskim, który w celu zwiększenia szans na uzyskanie dostępu do stałego zatrudnienia musi poprawić znajomość języka, uzupełnić szkolenia zawodowe lub zwiększyć doświadczenie zawodowe;

Przez pracownika znajdującego się w bardzo niekorzystnej sytuacji należy rozumieć osobę, o której mowa w art. 2 pkt 19 rozporządzenia Komisji (WE) nr 800/2008. tj. osobę która jest bezrobotna przez co najmniej 24 m-ce .

Pomoc w formie subsydiów płacowych na rekrutację pracowników znajdujących się w szczególnej niekorzystnej sytuacji i bardzo niekorzystnej sytuacji jest udzielana, jeżeli utworzone miejsce pracy powoduje wzrost netto:

1. ogólnej liczby pracowników u danego pracodawcy oraz
   
2. liczby pracowników znajdujących się w szczególnie niekorzystnej i bardzo niekorzystnej sytułacji
   
   - w porównaniu ze średnią z ostatnich 12 miesięcy.

Spełnienie warunku, o którym mowa w pkt 1 nie jest wymagane w przypadkach określonych w art. 40 ust. 4 rozporządzenia Komisji (WE) nr 800/2008 tj. gdy powodem zwolnienia zapełnionego w ten sposób etatu lub etatów ma być dobrowolne rozwiązanie stosunku pracy, niepełnosprawność, przejście na emeryturę z powodu osiągnięcia wieku emerytalnego, dobrowolne zmniejszenie wymiaru czasu pracy lub zgodne z prawem zwolnienie za naruszenie obowiązków pracowniczych, a nie redukcja etatu.

Pracownik zatrudniony w ramach pomocy w formie subsydiów płacowych na rekrutację pracowników znajdujących się w szczególnie niekorzystnej sytuacji jest uprawniony do nieprzerwanego zatrudnienia przez okres 12 miesięcy, a pracodawca może rozwiązać umowę o pracę tylko w przypadku naruszenia przez pracownika obowiązków pracowniczych.

Pracownik zatrudniony w ramach pomocy w formie subsydiów płacowych na rekrutację pracowników znajdujących się w bardzo niekorzystnej sytuacji jest uprawniony do nieprzerwanego zatrudnienia przez okres 24 m-cy, a pracodawca może rozwiązać umowę o pracę tylko w przypadku naruszenia przez pracownika obowiązków pracowniczych.

Maksymalna intensywność pomocy brutto na rekrutację pracowników znajdujących się w szczególnie niekorzystnej sytuacji i bardzo niekorzystnej sytuacji nie może przekraczać 50% kosztów kwalifikujących się do objęcia pomocą na które składają się :

     1) wynagrodzenia brutto oraz
     2) opłacone od wynagrodzeń obowiązkowe składki na ubezpieczenia społeczne 
       - za okres 12 m-cy lub 24 m-cy

Dopuszczalna kwota pomocy w jednym roku dla jednego przedsiębiorstwa nie może przekroczyć 5 mln euro.

Zakres informacji zawartych we wnioskach o zawarcie umowy o zorganizowanie prac interwencyjnych określa Rozporządzenie Ministra Pracy Polityki Społecznejzdnia7 stycznia 2009 r. w sprawie organizowania prac interwencyjnych i robót publicznych oraz jednorazowej refundacji kosztów z tytułu opłaconych składek na ubezpieczenia społeczne ( Dz. U. Nr 5 poz. 25 ).